Vrouwenfiets
Door ‘Elisa’ (Isfahan)
We hadden het er al vaak over gehad, we zouden een nieuwe auto gaan kopen. Mijn partner verrastte me laatst echter met een andersoortige aankoop, in plaats van een auto werden de deuren van onze Iraanse binnenplaats geopend voor een spiksplinternieuwe.. fiets.
In Iran heb ik vooral twee soorten fietsen gezien: De veelgebruikte oerdegelijke herenfiets met zo’n dubbele stang en de snelle citybikes met meer versnellingen dan je in a lifetime gebruikt. De keuze was snel gemaakt. We wonen in het vlakke gedeelte van de stad, dus ik ging natuurlijk meteen even de buurt onveilig maken! Begrijp me niet verkeerd, ik ben op zich geen gevaar in het verkeer, ware het niet dat sommige andere weggebruikers hier de neiging hebben om te gaan staren als ze een vrouw op een fiets zien.
Nu geeft dat niet, als blonde buitenlandse (niet al mijn haar is weggestopt onder mijn hoofddoek) ben ik zo langzamerhand wel gewend aan starende blikken, maar het verkeer wordt er uiteraard niet veiliger op. Dat is dan ook gelijk mijn grootste ethische dilemma, ik wil natuurlijk geen (blik)schade door afgeleid verkeer op mijn conto.
Maar aan de andere kant, zo’n fiets is natuurlijk snel, handig, gezond, milieuvriendelijk en leuk. Dus heb ik besloten dat handjevol Iraanse meisjes die me voor ging te steunen bij hun strijd tegen begrijpelijke doch belachelijke taboes (Iran heeft veel bergen en woestijn en wie fietst nou graag een berg of zandheuvel op. ‘Laten we er een taboe van maken’).
Ik voel me -ondanks dat ik in een miljoenenstad leef- trouwens wel een beetje als een fietser in de woestijn als ik netjes mijn hand uitsteek als ik afsla, het voelt in deze context alsof ik heel raar met mijn armen zwaai! Maar ik zet door. Gefaseerd weliswaar, ik ga voor de tactiek van langzame gewenning, elke dag een straatje verder.
Eigenlijk hadden we een kleine evolutie op dit gebied veel eerder verwacht, want toen we net in Iran aankwamen was de vooruitstrevende Khatami president, die wel in was voor vernieuwing. De huidige regering lijkt andere prioriteiten te hebben, maar bevorderd door de rantsoenering van benzine allicht indirect (en waarschijnlijk onbedoeld) de populariteit van de fiets, ik hoop het van harte!
Om nog even terug te komen op de vrouwelijke fietser, ik zou natuurlijk geen student zijn als ik er niet een kleine steekproef aan vast zou hebben geknoopt (ik ben niet voor niets een eeuwige student, ik vrees een van de laatste van de Nederlandse studentepopulatie). Dus toen ik laatst langs een fietsenzaak liep, heb ik even het aanbod vrouwenfietsen nader bekeken.
Er waren maar liefst drie modellen en in totaal waren er toch zeker 40 verkocht in het afgelopen jaar, antwoordde de welwillende verkoper me. Dat geeft hoop, lijkt me, want de goede man is natuurlijk niet de enige fietsenhandelaar in Isfahan! Hij vertelde er wel bij dat de meeste meisjes vooral ’s ochtends vroeg en ’s avonds laat fietsen, in de parken bijvoorbeeld. Ook kreeg ik het advies een donkere, bij voorkeur zwarte manteau (lange jas/blouse) te dragen op de fiets, en misschien iets langer dan ik op dat moment aan had, voegde hij er subtiel aan toe.
Grappig toch, hoe conservatiever de kleding, hoe meer je ‘kan maken’ in Iran. Nou ja, ik stap vooralsnog op de fiets in de kleren die ik op dat moment toevallig aan heb, zwart of niet! Wederom een kwestie van gewenning, lijkt me!
on August 6th, 2007 at 11:31 am
“hoe conservatiever de kleding, hoe meer je ‘kan maken’ in Iran”
Only Nixon could go to China!
on August 6th, 2007 at 12:27 pm
Vroeger (pre IRI-tijd) stond Ghazvin bekend als de “fietsstad” van Iran, vanwege de vele fietsers in het normale stadsverkeer…. hoe zit dat nu eigenlijk, weet iemand dat?
on August 6th, 2007 at 1:13 pm
leuk verhaal Elisa, ook je toon is luchtig, wat weer goed bij het onderwerp past!
ik begrijp wrsch niet goed dat je hebt gekozen voor de herenfiets met dubbele stang???
kunje niet een foto plaatsen van jou op die fiets in een wapperende zwarte manteau?
on August 6th, 2007 at 1:22 pm
Richard you so right.
Elisa
It was really fun to read you story.
If it was up to my wife, we would biking everyday in Tehran. In my city not far from Tehran before 1979 revolution i remember very clearly, there ware a lot of older man using bike and it was fun to see that.
It would be wonderful if Iranian use more bike, I can imagine in my home town, having a bike would be so good and useful. So I am 100% for more export of bike to Iran. take.
on August 6th, 2007 at 2:44 pm
hehehehe, cool, ik hoop dat het goed gaat. Ik denk dat een van de redenen dat in Iran niet veel gefietst we(o)rd(t) is dat het daar erg bergachtig is. Je mag alles over NL zeggen, maar NL heeft het voordeel van plat zijn.
“Hoe conservatiever de kleding, hoe meer je ‘kan maken’ in Iran”…grappig gezegd. Het beste doe je dus met een chador op de fiets, dan maakt niemand (en dus ook niet die basiji mensen) een opmerking tegen je! Als je daarna heelhuids afstapt, heb je het echt goed gedaan.
on August 6th, 2007 at 3:55 pm
Hallo,
Een vraag, niet over dit vermakelijke bericht, maar over hotels in Iran. Ik kon geen algemeen emailadres vinden, vandaar.
Klopt het gerucht dat je als ongetrouwd toeristenstel in Iran vrij lastig een gedeelde hotelkamer kunt huren? Mijn vriend en ik zijn van plan in september vijf weken Iran te bezoeken, zouden graag samen slapen, maar je raadt het al…. we zijn niet getrouwd.
Weet iemand hier iets van?
Veel dank vast,
Minke
on August 6th, 2007 at 4:09 pm
Inderdaad, als een ongetrouwde koppel kun je niet in een hotelkamer slapen. Ik weet niet hoe het met buitenlandse koppels zit, maar de kans dat het kan is klein.
Als je door het land trekt, kun je ook in de huizen van mensen verblijven. Voor een (zeer) lage tarief kun je dat doen. Ze zijn nieuwsgierig en gastvrij ook :).
Voor alle zekerheid kun je die hotels bellen, emailvekeer is niet altijd snel of mogelijk.
on August 6th, 2007 at 4:13 pm
De fiets als het symbool voor vrijheid en onafhankelijkheid! Dat kwam naar voren na een gesprek met twee religieuze vrouwen uit Qom. “We kunnen het hebben over vrouwenrechten, maar fietsen…dat is pas echt iets wat wij ‘vrij’ in het openbaar willen!”
@ Elisa: Begin (naast je studie) een vrouwenfietsclub, daar is vast heel veel vraag naar!
on August 6th, 2007 at 4:15 pm
@Minke: Dit onderwerp (o.a.) is uitvoerig besproken op een post vorige maand (de eerste 30/40 comments):
http://onzemaninteheran.com/?p=155
succes, goede reis en veel plezier alvast.
on August 6th, 2007 at 4:43 pm
Vroeger was alles beter
:
http://www.iranian.com/History/2002/November/Pilots/index.html
on August 6th, 2007 at 6:50 pm
@fennie, mijn fiets (toch maar die met 56 versnellingen) is zwart, maar mijn bijkleurende manteau is ouderwets geworden! (lang geleden gekocht, veel te wijd en totaal uit de mode!) Heb je een voorkeur voor een foto met mijn bordeaurode of blauwe manteau?
@Sanaz, mijn chador heb ik het nog niet geprobeerd, haha, die bewaar ik liever voor speciale gelegenheden!
@Kamran, just do it! En laat je niet uit het veld slaan door evt.ongepast gedrag van mede-weggebruikers!
In Isfahan ben ik trouwens zelfs enkele fietspaden tegen gekomen (vol geparkeerde auto’s weliswaar, maar het ronde blauwe fietspad- bord staat er echt!) Ik heb ook gehoord dat er in (de buurt van) Teheran een heuvel ofzo met fietspaden is, weet iemand daar meer van?
@Boris, ik heb een keer gehoord dat in 2005 een groep meisjes het Azadi-plein in Teheran heeft getest op ‘befietsbaarheid! Ook is Kish de place to be, maar ja, daar ga je ook niet elke week heen… Misschien inderdaad ook een idee voor Isfahan! Dan wil ik wel elke week of maand een gastbezoeker van mijn club uit de lage landen! Meldt je aan!!!
on August 6th, 2007 at 7:50 pm
@Elisa: ik meld me aan. Ik haat fietsen, maar als ik het in Isfahan mag doen is het een andere zaak. Wanneer kun je me hebben
?
Ben trouwens ook erg nieuwsgierig naar de foto!!
on August 6th, 2007 at 8:00 pm
Hoop inderdaad dat meer mensen gaan fietsen, is ook beter wat betreft luchtvervuiling. Ik merk het nu ook met het benzinerantsoen is file in mijn ogen verminderd wat ook weer gevolgen heeft voor een schonere lucht.
Fietsen verdient in mijn ogen op alle vlakken een plus. ook nog eens goedkoop.
on August 6th, 2007 at 8:10 pm
@Inger, staat genoteerd! Bij 10 aanmeldingen prikken we een eerste datum!
@Boris, leuk (of eigenlijk triest, maar toch zeker interessant) dat de vrouwen van Qom ook pro-fiets zijn! Jammer dat mensen soms niet beseffen dat als ze iets willen, ze het zelf moeten doen… Natuurlijk, het is belangrijk wat de buren van je denken (zekerin Iran), en je nek uitsteken en deeerstezijn is ook niet altijd makkelijk… toch jammer dat aanzien, prestige en sociale controle zo’n grote rol spelen in dit geval! Hoe langer ik erover nadenk, (nu al, na amper een uur?), hoe beter je idee van de vrouwenfietsclub is!
on August 6th, 2007 at 8:19 pm
@Kamran, waarom trouwens meer export/import van fietsen?? Ik durf het niet met zekerheid te zeggen, maar dat kunnen ‘ze’/'we’ toch wel zelf?
(Al zal een beetje internationale (Nederlandse) concurrentie de kwaliteit van de Iraanse fiets slechts ten goede komen!
on August 6th, 2007 at 8:51 pm
@ Elisa - Je lijkt een echte pionier. Zag op recente foto’s van Teheran en Isfahan veel brommers (merk “Hormoz”) en weinig fietsen. Ze werden bovendien in alle gevallen bereden door mannen. Tip: gele klompen onder de chador.
on August 6th, 2007 at 9:09 pm
Elisa,
De heuvels rond Teheran zijn de fietsheuvels van Park-e-Eram. Ik ben een paar keer daar geweest en het was fun. Ik weet niet hoe het nu is en of die club nog bestaat of niet. Maar je kunt je eigen fiets meenemen en huppaaaaaa.
Ik zal contact met je opnemen als ik een keer weer in Iran ben.
Succes met je clubje.
on August 6th, 2007 at 9:12 pm
Fietsen voor de vrede: http://news.bbc.co.uk/2/hi/talking_point/6620007.stm
on August 6th, 2007 at 9:56 pm
Elisa,
Prachtig initiatief ! Die gele klompen lijkt me wel wat.
Wij waren in mei in Esfahan, maar geen fietsende vrouwen gezien.
Het is wel link m.i. Iedereen rijdt wat “ongeordend”.
Voetgangers en oversteekplaatsen voor die wezens: hoezo voorrang ?
Groetjes en ik kijk uit naar de foto.
Ton
on August 7th, 2007 at 12:25 am
Elisa het spijt me dat ik dit onder jouw topic moet posten maar dit moet k echt effe kwijt. http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/6927434.stm
Iedereen heeft er inmiddels wel van gehoord maar elke keer als ik de foto’s zie voel ik me niet goed worden.
on August 7th, 2007 at 1:04 am
Amir, “jij bent er effen niet goed van jochie?” “Hartstikke misselijk man”.
Wat heeft vermijden van een oorlog ten behoeve van Israel met de doodstraf voor een verkrachter te maken? Ik kan het enkel verklaren door jouw geheime dubbele loyaliteit.
on August 7th, 2007 at 2:15 am
@Amir
Je hebt mij echt ontroerd met je laatste bijdrage. Meen je te begrijpen.
on August 7th, 2007 at 11:54 am
@ Elisa: In September hoop ik weer naar Iran te komen. Als je een fiets kan regelen in Esfahan dan kom ik zeker even langs!
on August 7th, 2007 at 5:12 pm
@Amir: wees gerust oneens met iemand hier, maar da’s geen reden voor het onnodig venijnige en belerende taal, denk aan de “huisregels” hier en matig je toon svp.
on August 7th, 2007 at 6:47 pm
Wat een leuk stukje Elisa! Ik ondersteun de vraag om een foto!! (met voorkeur voor de bordeaux-rode manteau
) Zal ik je een paar klompen opsturen?
on August 8th, 2007 at 12:11 am
Elisa
I am biking everyday now, not in Tehran but in Amsterdam. we got out two month ago, Could not take it anymore. It is so fun here.
on August 8th, 2007 at 12:23 am
Silvia, graag! Kan je ook een kinderfietsstoeltje regelen? Die hadden ze niet meer op voorraad!
@Boris, ik regel een fiets! Zullen we langs de Zayanderoute fietsen? Ken je dat mooie groene slingerweggetje langs de rivier vanaf de Atashga?
en eu, Inger, jij wordt ook verwacht!
on August 8th, 2007 at 1:19 am
Hallo Elisa,
September 2005 was ik voor het eerst met mijn (Iraanse) man en dochter in Iran. Ook enkele dagen in Isfahan, maar ik heb jouw blonde sluierkuif - helaas - niet gezien!
Tijdens ons verblijf in Teheran bracht een vriend ons naar Het Chitgar Park:
Chitgar Forest Park is situated in Tehran province, Iran. It is an artificial forest and covers an area of 14.5 square kilometers west of Tehran. It lies within the borders of Tehran’s district 22. It also has different ramps and facilities for cycling and skating. It is one of the largest parks of the province, and can be used throughout the year. This park is very popular with the population of the Tehran and Karaj and being situated on the way of the West-East wind in the province it has a purifing effect on Tehran’s air.
The Chitgar park is served by a highway and a metro line (the metro station is also called Chitgar). The forest areas of this huge park are irrigated by the rivers Kan and Vardavard. A man-made lake is planned for construction between the two Chitgar hills.
Het bovenstaande komt uit de Wikipedia. Je schijnt in het park ook fietsen te kunnen huren.
Fietsen worden ook in Iran geproduceerd. Ik heb lang geleden tijdens het “googlelen” een keer een firma gevonden in Mazandaran. Nu kon ik de naam Goushan Bicycle Co vinden, maar weet niet waar deze gevestigd is. Ook vond ik nu het volgende oude bericht:
———
Payvand’s Iran News …
6/11/05
Iran to build bicycle factory in Venezuela
Madrid, June 10, IRNA-Iranian companies will build factories in Venezuela to produce bicycles for that country and the Latin America region.
Venezuelan Minister of Light Industry and Mine Victor Alvarez, declaring the news, said, “President Chavez has asked ministers of commerce and light industry to follow seriously the project of manufacturing Iranian bicycles in Venezuela”.
Venezuela has recently commissioned an Iranian tractor assembling factory.
Establishment of a cement factory, constructing residential buildings and implementing some industrial and construction projects by Iranian experts are parts of cooperation plans between the two countries.
Iran recently held an exhibition of industrial goods in Caracas, capital of venezuela, which was welcomed greatly by people of that country. President Chavez visited the exhibition personally.
————–
Je vraagt alleen een kinderfietsstoeltje? Heb je ook niet een helmpje nodig??
on August 8th, 2007 at 3:53 am
@Elisa
Ik las vandaag dat o.a. fietsen en skaten voor vrouwen is voortaan verboden in Esfahhan. Dat je daar rekening mee houdt.
Wat een stelletje…
(BBC Persian):
http://www.bbc.co.uk/persian/iran/story/2007/08/070807_ka-cycle-women.shtml
on August 8th, 2007 at 9:17 am
@Wilma, geweldige (en informatieve) bijdrage!
@Reza, (*%$@#), de link is geblokkeerd vanuit Iran. kan je me misschien het artikel mailen? Ik ben erg nieuwsgierig (en teleurgesteld, nu kan ik die vergunning voor mijn net bedachte toekomstige combi ‘gids-met-fietsen’ wel vergeten (voorlopig, je weet het nooit in Iran,straks liggen de kaarten weer anders!!). Een pak van het hart van mijn partner, hij was al bang dat iedereen hem zou gaan uitlachen: ‘na jarenlang bloed,zweet en tranen heeft ze de prestigieuze Drs/Master titel behaald… nu kan ze eindelijk haar dromen waarmaken en fietsen gaan verhuren, haha
e.m.scholte at student.rug.nl
on August 8th, 2007 at 12:09 pm
Niet Esfahan, maar Teheran:
http://www.bbc.co.uk/persian/iran/story/2007/08/070804_ag-cycling-tehran-pics.shtml
on August 8th, 2007 at 1:01 pm
Ik kom net terug van de Iraanse Ambassade in Den Haag en wie heb ik daar voor de ambassade gezien en kort gesproken? Jafar en Naseem Edrisi, de fietsers voor de vrede uit de bijdrage van Bosvruchtenyoghurt. Dat vond ik toch wel grappig en toevallig!
on August 8th, 2007 at 7:39 pm
Het artikel is in het Perzisch. Ik moet het als Unicode mailen en het gaat soms mis. Ik heb er een PDF bestandje (Printversie) van gemaakt en plaats ik de link hieronder, als het je niet lukt om het te lezen mail ik het bestandje. Ik hoop dat de kaarten straks anders liggen en je plan alsnog door zal gaan. Een vriend van mij besloot, na het behalen van zijn Drs. titel, naar Zuid-Amerika te verhuizen. Hij heeft daar een broodbakkerij geopend. Hij heeft de tijd van zijn leven.
http://www.scribd.com/word/download/236363?extension=pdf
on August 9th, 2007 at 1:10 am
oke, ik heb de perzische versie, die schuif ik wel even onder iemands neus hier (te lui om mijn best te doen, betrapt). Bedankt, heren! (hoewel, Nederanier is geen exclusieve seksespecifieke name).
Ik was trouwens al bang mijn laatste restje geloof in de BBC te verliezen, want in het park om de hoek hebben ze net vorige week de twee skatepleintjes verdeeld oonder de zusters en broeders! Ik kon me al niet voorstellen dat er plotseling in Isfahan een verbod zou zijn, de gemeente zou hier nooit tegenstrijdig te werk gaan!
on August 10th, 2007 at 12:25 pm
Hi Elisa,
Vorig jaar hebben mijn broer en schoonzus, op een oranje tandemfiets en een karretje voor hun bagage een prachtreis gemaakt. De reis voerde van Turkije, door Iran, naar uiteindelijk Kirgizie. Eenmaal in Iran fietste mijn schoonzus gehoofddoekt, en ging de lange broek voor mijn broer aan. Alhoewel ze van (onder andere) mijn verhalen over Iran wisten dat mensen er gastvrij konden zijn, waren ze zeer verbaasd over de enorme gastvrijheid.
Zo werden ze schreeuwend van enthousiasme aangemoedigd door een man in de (gedeukte) auto in het midden van de woestijn. Kregen ze water langs de weg van wildvreemden en kregen ze van de enige, obesitas dikke fietsenmaker in Teheran of Shiraz (weet niet meer welke stad) een vorstelijke behandeling van hun tandem. En werden de abrikozen en perziken gul gedeeld als ze mensen tegenkwamen die net van hun stukje land af kwamen.
De hitte was ondraaglijk, immers gehoofddoekt fietsen met 50 graden is geen sinecure, maar de gastvrijheid en de natuurschoon heeft hun hart verwarmd.
Het is vergelijkbaar met mijn ervaring als vrouw alleen, trekkend van Pakistan naar Turkije in 2000. Het was hartverwarmend om te ervaren hoe een wildvreemde vrouw me ‘hielp’ tijdens het gebed in een moskee, hoe ik een gratis overnachting en geld kreeg van een hoteleigenaar toen mijn geld op was en er geen ATM’s waren om nieuw te halen. Maar ook de kippensoep en de doktersbehandeling op ‘agha’ zijn kosten in een ander hotel toen ik ziek bleek te zijn. En de vanzelfsprekendheid waarmee ik in het huis van mijn vriendin’s Iraanse vader kon verblijven en mee werd genomen naar allerlei familie en restaurants, was indrukwekkend.
Mijn hoop om terug te keren is niet minder geworden sinds ik via Turkije destijds naar huis ben gegaan.
Iran blijft in mijn hart.
Volgende keer op de fiets?
on August 17th, 2007 at 12:18 am
Hoi allemaal,
Ik ben trotse man van Elisa! Het is zo fijn om te zien dat elisa ondanks het drukke leven, studie, werk, huishuiden en kinderen zo intensief met alles bezig is en zo’n ideeen in haar hoofd heeft. Ik heb nu toevallig de site gezien(pc was aan en Elisa was weg)! leuk hoor!! Ik zal haar stiekem helpen misschien met het produceren van “vrouwenfiets” Ik ben een zakkenman “gat in de markt”!!!!!
Trouwens bedankt voor julli reacties en idereen die naar Esfahan wil komen,,julli zijn van harte welkom bij ons en een fiets regelen doet me geen moeite hoor!
Dag
Mohsen