Waarom Yazd? Zeven onbegrijpelijke redenen
Een nieuw Nederlands jaar, de beste wensen. We starten met een gastbijdrage van Bas Straten, de charmante en interessante eigenaar van het Silk Road hotel in Yazd.
Gastbijdrage door Bas Straten
Hello mister, how are you!
Where you from?
What you do in Iran?
You LIVE in Iran??
In YAZD? Why you live in YAZD?
Zeven onbegrijpelijke redenen om als Nederlander in Yazd te wonen
1. Ik houd van de woestijn (kavir ra dust daram)
De woeste stilte. Een leegte die alles zuivert. Het eindeloze niets. De roodkleurende rotsen als de zon wegzakt. Ik vergeet dat ik besta. In een ruimte zonder grenzen. Dit is de weg naar…? Rechts daarvan de lemen muren van een vervallen hotel. Herinnering aan een verloren tijd. De eigenaar tot stof vergaan, zonder kinderen vertrokken. Met de tijd, het zand en de wind waait alles weg. Dit is mijn woestijn. Hier ben ik thuis.
Voor Yazdi, mensen uit Yazd, vormt de woestijn en haar klimaat een bedreiging. Een plek die ze het liefst mijden. Ze doen er alles aan om dit woeste landschap te veranderen in een groene oase, oftewel een “abad”. Dit proces begint met het riskante graven van een “qanat”, een ondergronds kanaal dat het schaarse water opvangt en vervoert. Zonder water geen leven, geen bomen, geen koelte, geen gewassen. De woestijn kent zo zijn eigen wetten.
2. Het is hier zo lekker zonnig (aftab ra dust daram)
De zon maakt me gelukkig. En Yazd is een stad met zongarantie. Wolken zijn hier schaars, zeker in de lente en de zomer. Mitra, godin van de zon, is alom aanwezig. Ook op het traditionele aardewerk als “khorshid khanoom” oftewel vrouwtje zon. Het lachende gezicht maakt me vrolijk en geeft me zonne-energie. Niet voor niets is Kharanaq (place of sun) mijn favoriete plek.
Yazdi zonnen niet op het terras. Ze lopen in de schaduw. En op het heetst van de dag sluiten ze hun winkels en is het siesta. Het kwik kan hier in de zomer oplopen tot wel 50 graden. “Garm-e” (wat is het warm) is een veelgehoorde klacht. De smalle stegen, het marmer, de dikke lemen muren, de ondergrondse waterkoelers, alles beschermt tegen de zon.
3. Het waait en regent zoveel in Nederland (too Holland baran va bad ziad miyad)
Welke Nederlander kent niet dat gevoel van in weer en wind naar huis toe fietsen. Met de striemende, koude windvlagen die je gezicht teisteren. De regen die met bakken uit de lucht komt vallen. Het bekende natte pak halen als het pijpenstelen regent. Schuilen in een bushokje. Je paraplu die omslaat. Moet ik doorgaan?
Yazdi dansen in de “regen”. Ze kijken verwonderd naar boven als de druppels vallen, khoda ashoqr. Eén van onze hotelgasten, een “rainmaker”, was speciaal uit Rusland overgevlogen om de wolken tot regen te bewegen. Voor de wind zijn speciale windtorens gebouwd om elk briesje op te vangen. Deze briesjes koelen via windkanalen het huis, de ondergrondse waterreservoirs en voedselvoorraad.
4. Yazdi zijn goed volk (Yazdi ha mardome kheily khubi hastand)
Echte Yazdi zijn hardwerkend, spaarzaam en slimme zakenlieden. Dat past goed bij ons Nederlanders. Ze zijn gehard door de woestijn en weten als geen ander rekening te houden met mindere tijden. Ze zijn voorzichtig met vriendschap, maar eerlijk en trouw als ze jou beter kennen en jij hun waarden respecteert.
Yazdi staan in Iran bekend om hun extreme zuinigheid en nieuwsgierigheid. Maar ook om hun oprechte geloof en traditionele waarden. Veel Yazdi zijn conservatiever dan de regering. Hoe kan een westerling hier overleven?
5. Ik houd van traditie en tarof (zendegiye sonati va portarof ra dust daram)
Het verleden leeft door in het heden. Zeker in Iran, met een meer dan 2500 jaar oude beschaving. Het is een smeltkroes van culturen: Perzen, Koerden, Turken, Azerbeidjanen, Arabieren, Lor, Baluchi, Bakhtiari, Afghanen, Joden, Armeniërs en talrijke nomaden stammen. Vreedzaam met elkaar verbonden door eeuwenoude tradities zoals Chahar sjambe suri, Noo Ruz, Ashura, Ramazan en Yalda. Waar roemrijke dichters voortleven, waar hoffelijkheid nog bestaat en waar gasten met open armen worden ontvangen.
Yazdi raken vaak verstrikt in hun eigen leefregels en tarof (beleefdheid). Ze zijn zeer zorgvuldig met het niet kwetsen van elkaars gevoelens. Ze laten hun eigen gevoelens zo min mogelijk zien. Ze proberen zoveel mogelijk te weten te komen over de ander, en geven zichzelf zo min mogelijk bloot. Ik schat dat zo’n 80% van alle gesprekken tarof is.
Het kopen van brood bijvoorbeeld:
Salaam Mohsen! (Dag Mohsen)
Salaam Ali agha! (Dag meneer Ali)
Halet shoma chetore? (Hoe voelt u zich)
Bad nistam. Shoma khubastid? Redelijk, en hoe gaat het met u?)
Mamnun am! khanevadeye shoma khub hastand? (Dank u! Gaat het goed met uw familie?)
Arre, motsjakkeram. (Ja, dank u wel)
Valedeye gerami salame hastand? (Zijn uw eerbare ouders gezond?)
Alhamdo lelah (God geprezen ja)
Befarmaid (Wat kan ik voor u doen?)
Bebakhshid, charta nun lotfan (Excuseer, vier broden alstublieft)
Befarmayin, khedmate shoma (Meneer, Alstublieft)
Dastet dard nakone (Moge het niet pijnvol zijn voor uw handen)
Sare dard nakone (Moge het niet pijnvol zijn voor uw hoofd)
Gheimatesh chand-mishe? (Hoeveel kost het?)
Ghabel nadere (U hoeft er niet voor te betalen)
Lotf darid. Che quadr taghdim konam (Lof aan u, wat wordt de prijs?)
200 toman (200 toman =15 eurocent)
Befarmaid, agha (Alstublieft meneer)
Ghabeli nadasht! (U hoefde er echt niet voor te betalen)
Sepas gozaram (Ik ben u dank verschuldigd)
Kari dari? (Kan ik nog iets voor u doen)
Ghorbanet (Ik ben bereid voor u te sterven)
Khodafez (Tot ziens)
Khoda negahdar (Tot ziens, moge god u beschermen)
Salaam beresoon (Doe de groeten aan je familie)
Mamnunam (Dank u)
Bebakhshid (Excuseer dat ik vertrek)
Khahesh mikonam (Geen probleem)
Je hoort de Yazdi denken. Hoe kan iemand met een “tijd is geld” mentaliteit hier zaken doen.
6. Iran biedt veel mogelijkheden voor de toekomst (Iran too ayande kheily khub mishe)
Het toerisme staat in Iran nog in de kinderschoenen. Dat is niet vreemd na een revolutie, de 8 jarige (opgedrongen) oorlog met Irak, de boycot van Amerika en de westerse propaganda van Iran als terroristenstaat. Desalniettemin geloof ik als één van de weinigen in een opbloeiend toerisme. Iran heeft een prachtige natuur, cultuur en een ongelofelijke gastvrijheid. Dit land gaat in de nabije toekomst zeker (her)ontdekt worden. En vergeet ook niet de 65 miljoen Iraniërs zelf die steeds meer aan recreatie in eigen land doen.
Veel Iraanse jongeren hebben de hoop op een goede toekomst in eigen land opgegeven. In het vrije westen lonken de gouden bergen en liggen de kansen. Op de satelliet zenders is dat toch duidelijk te zien? Door de, in hun ogen, verstarring van de maatschappij zijn ze blind voor hun eigen toekomstmogelijkheden. Waar haalt die Nederlander zijn wijsheid vandaan?
7. Die lemen huizen zijn geweldig (sakhtemane kah geli ra dust daram)
De woestijn architectuur is een met de natuur. Hoge muren beschermen tegen zandstormen. Leem dat overdag warmte opneemt en ’s avonds als het koud wordt, warmte afgeeft. De overdekte bazaar met ronde lichtkoepels. De koele bries op je gezicht als je onder een windtoren slaapt. Ons Silk Road zandkasteel in Kharanaq is het organische bewijs van deze eenheid tussen mens en natuur.
Yazdi hebben genoeg van die afbrokkelende, lemen huizen met hun vele onderhoud. Sinds de moderne airco verhuizen velen naar betonnen appartementen buiten het oude centrum.
8. Silk Road hotel is het paradijs! (Hotele Jadeye Abrisham behesht ast)
En dan stap je binnen in een oase van rust. Een fontein van water omsingeld door groen. Een lusthof met zitbedden waarop relaxte reizigers hun dadelshake drinken. Met voorzichtige vrijerijen van verliefde stelletjes. Waar backpackers uit oost en west hun reisverhalen delen. Waar een vermoeide pelgrim zijn bestemming vindt.
En dat Silk Road gevoel begrijpt gelukkig iedereen; overlanders, backpackers, expats, studenten, handelaars, Tehrani en Yazdi!
on January 2nd, 2009 at 10:11 pm
kleine correctie: Ik hou van de woestijn= kavir ra doest daram en niet DUST. Voor de rest is een prachtig verhaal.
on January 3rd, 2009 at 1:22 am
@Bas Straten
Super mooi verhaal! Bedankt dat je de Iraniers in Nederland even een lesje tarof geeft.
De volgende passage vind ik ook heel mooi…. Veel Iraanse jongeren hebben de hoop op een goede toekomst in eigen land opgegeven. In het vrije westen lonken de gouden bergen en liggen de kansen. Op de satelliet zenders is dat toch duidelijk te zien? Door de, in hun ogen, verstarring van de maatschappij zijn ze blind voor hun eigen toekomstmogelijkheden. Waar haalt die Nederlander zijn wijsheid vandaan?…..
Inderdaad, Iran heeft de toekomst en ik hoop dat je deze boodschap blijft verkondigen. Van mij zal men zoiets bij voorbaat niet aannemen, maar de wijsheid van deze Nederlander kunnen ze toch niet zomaar naast zich neerleggen. Over dertig jaar twijfelt niemand er nog over, nu word je voor gek verklaard.
Heel veel succes en voorspoed met je onderneming!
on January 3rd, 2009 at 3:08 am
Verdikkeme, daar heb ik in oktober nog (uitstekend) geluncht.
on January 3rd, 2009 at 5:13 pm
Was je ook te zien in het programma 3 op reis? Of was dat iemand anders?
on January 3rd, 2009 at 10:33 pm
Afarin, leuk verhaal! Ook ik heb in oktober op de binnenplaats van het Silk Road geluncht. In Yazd werd door mijn Iraanse begeleiders inderdaad voortdurend de grap gemaakt dat ik, als “zunige Hollander”, me hier toch bijzonder op mijn gemak zou moeten voelen!
on January 4th, 2009 at 1:09 am
Bas, leuk stukje heb je geschreven.
De woestijn rond Yazd is inderdaad geweldig mooi. Ik herinner mij nog goed het kleurenspel tussen de zon en het zand toen we vorig jaar van Yazd naar Chak Chak reden. Er lag een soort paarse gloed over bepaalde delen van de woestijn. In Chak Chak - midden in de woestijn - hebben we de bedevaartsoord van de Zoroasters bezocht, een heilige plek op een rots. Er was daar niemand, behalve een oude eenzame man die het heiligdom dag en nacht bewaakte. Hij was lusteloos en wilde eigenlijk met niemand praten. Onze gids wist hem uiteindelijk uit zijn slechte “mood” te halen door heel lang tegen hem te praten en Iraanse liedjes te zingen. Uiteindelijk hebben we nog gezellig met de man buiten, naast de tempel, thee gedronken. Langzaamaan raakte hij aan de praat. Toch een eenzaam bestaan om zo in je eentje midden in een woestijn te moeten leven.
on January 4th, 2009 at 2:51 am
” zijn Iraanse jongeren blind voor hun eigen toekomstmogelijkheden..”
Bas,
weer een opmerking door een wersterling die vanaf een mooie en luxe positie de wereld en Iran in het bijzonder kijkt.
Mobin,
ik lees een tijdtje je komentaars hier en heb toch een vraag: zou je met jouw wijsheid in Iran van nu willen wonen?
Thomas,
ik wist dat je niet tegen kritiek kan en was bijna 100% zeker dat je mijn kritische opmerking over jouw atuk, CdA en verhagen niet zou publiceren. Dabnk. je heb mijn beeld bevestigt.
on January 4th, 2009 at 11:59 am
Mooi verhaal!
on January 4th, 2009 at 4:52 pm
Wat een mooie bijdrage van Bas Straten!
Kan alleen maar onderschrijven: Yazd is Heaven!
In 2006 (jul) 2007(feb) en 2008 (apr) maakte ik 3 ongeplande reizen door Iran met locale bussen en naast Isfahan is Yazd m’n favoriete bestemming. De laatste maal brak zus Ina (68) haar heup in Meybod toen we Narin castle bezichtigden. Met hulp van onze gids mr.Khaikosrow en mr.Ali van het Silk Road Hotel waar we zoals altijd overnachtten werd zij kundig door orthopedisch chirurg Dr.Amrullahi in het moderne efficiente Mortaz Hospital in Yazd geopereerd, Mijn vrouw, zus en ik brachten dus ongepland 9 dagen in Yazd door. Naast veel ziekenhuis-viprooms hadden wij gelegenheid de fantastische speciale authentieke atmosfeer van Yazd met z’n oude Yameh mosque naast het Silk Road Hotel goed in ons op te nemen. Wij eten nu ook thuis dagelijks van een blauwwit Yazd servies en er ligt een kostbaar Zoroastrisch perzisch tapijt op de vloer waarover we uren-en-dagenlang konden onderhandelen met de tapijtenshop achter het hotel tijdens het lange wachten. Gelukkig hadden wij in 2007 de trappen van de vuurtempel in de bergen bij Chak chak al beklommen en het onvergetelijke vergezicht vandaaruit gezien. Het was een hele toer om zus binnen een week geopereerd als stretchercase het ziekenhuis uit te ’sleuren’ en de overvolle IranAir in te krijgen zonder medische begeleiding. We hopen nog een volgende keer Bas’ stek in Kharanaq te bezoeken…..
on January 5th, 2009 at 4:34 am
@Soheyl. Ik weet niet waar je het over hebt, stuur je comment over het CDA (?) nog maar een keer.
on January 5th, 2009 at 8:30 am
Mooi verhaal, Bas! Het is al weer té lang geleden dat ik het paradijs waar je van rept mocht betreden. Je hebt een bijzondere plaats, daar in de lokale gemeenschap met je hotels en gastenverblijven.
Keep up the good work!
on January 5th, 2009 at 6:45 pm
@BAS: Amen! Hopelijk in 2009/2010 ook een bezoek aan Yazd en Silk Road hotel op de planning….tsja, taroof kan ook heel positief benaderd worden inderdaad.
Persoonlijke voorkeur gaat naar de groene streken van Guilan/Kapische Zee en de open minded houding van de Gilaki’s, boven de woestijn van Yazd en de hardvochtige conservatieve zuinige Yazdi
Het mooie aan Iran is juist de enorme verscheidenheid aan klimaten, landschappen, etniciteiten en culturen.
on January 6th, 2009 at 2:00 am
7 geweldige redenen! Mijn moeder is nu in Iran en zij was 2 weken geleden naar Yazd gegaan. Misschien dat zij wil in u hotel heeft verbleven lijkt mij opzich wel grappig!
Ik zal proberen om wel naar u te komen als ik in Yazd ben. dus misschien tot ooit!
Ps: Leuk gesprek!! goed voorbeeld hah.
Groetjes,
Ali
on January 6th, 2009 at 2:05 am
@Soheyl
Ik heb in ieder geval rond mijn afstuderen gepland voor een periode van min of meer 6 maanden in Iran te gaan wonen, en mijn Farsi bij te spijkeren, het leven daar te ondervinden.
Het geluid van de grote trommel is alleen van verre mooi (vergelijkbaar gezegde in Farsi), dat snap ik natuurlijk wel… Er zijn anderzijds zeker wel omstandigheden te bedenken waardoor ik er echt geen seconde over zou nadenken en het gewoon zou doen. Wie weet wat de bestemming in het vooruitzicht heeft voor ons.
on January 6th, 2009 at 9:06 am
I am happy you have been enjoying living in Yazd, Iran… Actually Iranian youth are not blind upon the potentials they might find in Iran but the political situation in Iran has put them into a condition which made them to look for a free atmosphere where no one might dig into their personal life and privacy…
I do firmly believe soon in short future,. Iran will have perhaps its last evolution going through the last step toward a secular democratic system after over a century of fight against diffident monarchies and totalitarian regimes…
We are not experiencing a theocratic system which is so similar to the religious domination of christian clerics in middle ages… But as we pay the price of this priceless experience, our nation gets vaccinated against any possible upcoming similar theocratic systems after the current one.
Right after that, wait to see a wonderful phenomenon which you have see just once after the middle age era in Europe, I mean Renaissance …
Iranian Renaissance is coming soon… While the society carries the youngest populations among all countries , most of them educated and university graduated ready to take the country into the next social level…
The only real ( not a semi democratic one like in Turkey) in a country with the major Muslim population will be shaped right here in Iran, shaping a new rising technocratic power without any exaggeration when we consider the intellectual and natural resources we have in Iran, resources which you just can see just in Russia covering almost every mineral elements regardless of fossil fuel resources…
I can not wait to see that day which is coming!
on January 8th, 2009 at 2:00 pm
@ mobin
heel veel plezier en geluk. Ik ben zelf in 2005 3 maanden in Iran geweest en rondgereisd. Heel veel mooie dingen gezien maar damn wat ben ik teleurgesteld in Iraniers.
en om nog ff te “lachen”:
http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/7811980.stm
we weten waar dat eindigt op de lange termijn. (remember Dariush and Parvaneh Forouhar?!!!!!!!?
on January 8th, 2009 at 3:47 pm
Mooi. Zoiets midden in de woestijn lijkt mij heerlijk. Misschien kom ik ook een keertje langs, Wie weet???!!!!! Nee, voorlopig niet!!!
Ik hou ook van Yazdi’s, hun prachtige accent( in mijn ogen, het mooiste accent van Iran) en hun manier van denken.
Inderdaad, is Iran vanaf haar vroege geschiedenis altijd een multigeloof multietnisch en een multilingual volk geweest.
Ik hoop ook voor een zonnige toekomst voor Iran en de gemotiveerde Iraanse jongeren. Want iedereen weet dat, “de jongeren van vandaag de toekomst voor morgen zijn” . Maar investeert de Iraanse overheid voldoende of zelfs een klein beetje in jongeren? Welke exacte plannen heeft op dit moment het kabinet om werkloosheid onder de jongeren aan te pakken ?? Om een land of stad, in dit geval ”Yazd” aantrekkelijk te houden, vooral voor de jongeren, is werkgelegenheid daarbij niet essentiel dan? Heeft bijvoorbeeld de overheid een plan bedacht om bedrijven te ondersteunen?? of Workshops misschien??
Het feit is dat de Iraanse jongeren er helemaal alleen voor staan en dat ze werkelijk geen stem hebben, en het is ook erg duidelijk dat de wereld deze jongeren niet hoort, no matter, hoe hard ze ook roepen. bijv. de recente arrestaties van de studenten in Shiraz, etc. etc.
in de afgelopen jaren zijn er veel bedrijven in feillit gegaan, en er zijn zoveel werknemers die al meer dan 6 maanden geen lonen hebben ontvangen???
Ik wil niet zeggen dat Iran echt een arm land is, Geld is er wel in Iran, en hoog opgeleide mensen ook trouwens, zelfs veel meer dan de andere landen. maar waarom is er dan zoveel armoede? Waar blijft al dat geld? Wat doet de overheid eigenlijk met hun geld? Het geld voor duurzaam investeren in jongeren, pubers, sport, hun dromen…..
En wie heeft echt op dit moment de sleutel voor de eventuele mooie toekomst in handen? Juist, de lousy Goverment en Velayate Faghih(een paar ”beter-wetende” luie Molla’s.
In ieder geval, op dit moment is in Iran ”Freedom & Happiness” very hard to find en bijna onverkrijgbaar.
Of zoals de jongeren in Iran zeggen: Delle khosh siri chand? =( Hoe duur is 1 ons gelukkig hart?)
Of : Azadi ro doest darand= Ze houden ook van vrijheid.
En met vrijheid en geluk bedoel ik absoluut niet de ”Persian crack parties”, of iets dergelijks.
on January 8th, 2009 at 9:33 pm
Hallo allemaal,
@Bas, in april komen m’n dochter en ik ook naar Yazd, ik ben benieuwd! Hoe is het weer trouwens normaal gesproken in april in Teheran en Yazd? We zoeken nog voor 2 nachtjes een hotel in Teheran, het liefst niet in het centrum. Weet je(jullie) nog een mooie plek/hotel? Groeten.
on January 12th, 2009 at 2:36 pm
Vet verhaal! Ik was vorige week in Yazd met 3 vrienden en we hebben zeer lekker gegeten in het Silk Road hotel en nog lekkerder geslapen in de Orient. En @ Bas, namens Yolan: bedankt voor je mail over het vervoer van en naar Yazd. Yazd was supermooi!!! Iedereen moet erheen!
on January 13th, 2009 at 1:10 am
Over zon gesproken:
http://www.oneworld.nl/Nieuws/article/15479/Iran_gaat_voor_zonne-energie
on January 24th, 2009 at 8:29 pm
Waar is “onze man”gebleven?
Ik kom eind feb weer met een groep naar Iran - Yazd is een vanzelfsprekende must.
We eten altijd heerlijk in het Silk Hotel! leuke sfeer, een aanrader!
MARJO
on January 30th, 2009 at 3:40 am
Beste Thomas en allermaal,
een stome vraag, maar misschien kunnen jullie mij even helpen.
is het veilig voor een vrouw alleen in het land rond te reizen? Ik wil mijn eigen route aanmaken (dus wil ik niet via de reisbureaus) om bepaalde steden,dorpen en regios te bezoeken. Iran spelde een zeer belangrijke rol in de geschiedenis van mijn homeland; er is een klein ethnische groep in iran en deze mensen nog steeds mijn eigen taal spreken. deze mensen waren tijdens shah abbas in iran “geimporteed” (??oops weet ik geen juiste nederlandse word).
ik ben enorm gemotiveerd om iran leren kenen; wil ik ook raag ook mijn “landgenoten” bezoeken, die mijn taal spreken.
Ik lees allerlei reisadvisen via allerlei webpaginas, buza etc, maar jullie advisen vind ik ook zeer belangrijk.
kan dat met mijn eentje??? als iemand een tip heeft, kan dat ook via email.
alvast bedankt, groetjes, an
on February 1st, 2009 at 4:34 pm
ZA 31 jan 2009 | 10.39
Iran herdenkt zaterdag dat dertig jaar geleden ayatollah Ruhollah Khomeini uit ballingschap terugkeerde en de islamitische revolutie tegen het bewind van de laatste sjah van het land leidde. De huidige geestelijk leider, ayatollah Ali Khamenei, president Mahmoud Ahmadinejad en het voltallige kabinet woonden de herdenking bij het mausoleum van Khomeini zaterdagochtend bij. Ook legerleiders, leden van de revolutionaire garde en politie verzamelden zich bij de tombe in het zuiden van de hoofdstad Teheran. Het moment dat het vliegtuig met daarin Khomeini in 1979 de grond raakte, wordt elk jaar herdacht. Om exact 09.33 uur laten alle scholen, treinen en boten dan hun bellen, toeters en hoornen schallen. Gedurende tien dagen herdenkt Iran de revolutie. De sjah heerste bijna veertig jaar over het land, maar vluchtte twee weken voordat Khomeini na vijftien jaar ballingschap terugkeerde. Bron: ANP
Thomas, ik ben benieuwd naar een levendig verslag van jouw hand hierover op je site. P.S. jammer dat de frequentie van jouw bijdragen (en anderen, zoals het prachtige Yazverhaal) niet meer zo hoog is.
on February 14th, 2009 at 11:43 pm
@earl grey:
Volgens mij stopt thomas met de site, aangezien hij een post heeft gedaan met de naam ghodahafez(tot ziens), maar je kan de post jammer genoeg niet openen en lezen door een error.
on February 25th, 2009 at 11:54 pm
He man, waar ben je dan? (een klik op de laatste post, Khoda Hafez, leidt tot niets?)
Ghorbanet
on March 20th, 2009 at 12:44 pm
Help!
Wie kan mij het mailadres geven van Bas Straten?
Ik kan via de website van Silk Road Hotel geen contact krijgen.
Met dank,
‘n andere Bas.